Kalemimden…

Bu gece şarkı dinlemeyeceğim, bu gece müziklerde bulunan parodisiz yalnızlık sefilliklerini dökmeyeceğim hiçbir yere.

Felaket olurlar bir yalnızlık daha iyiyim derse ve felaket senaryoları kurarlar bir adam daha beni sevmezse. Kör adam, beni gör. Bir yanım bensiz kaldı; günaşırı bekleyişler martının simidine talim eder diye korkuyorum; bizi ayıran cüsseli kaderin güzel gidişine ses veriyorum. Di bemol olsun Dilara’nın Di’sinden; Si bemol kader, adalet piyanosundan kaçıp  kalemimden önce sustu zaten…

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir