Ahmed Arif. Şiirleri ile aklımızda her zaman yer eden büyük şair. Ahmed Arif’in şiirlerinde ritim çok önemli. Hatta çok beğendiğiniz ama bu şarkıyı kim yazmış acaba diye bakmadığınız çoğu beste Ahmed Arif’indir. Ama onda ritim sese değil söze dayandığından daha derinlere inerek büyük bir lirizmin kaynağı olur. Doğu Anadolu insan malzemesini bu lirizmin içinde yoğurarak gerçekçi şiirdeki didaktizm tehlikesini aşmayı bildi. Özellikle imge konusunda yaptığı sıçramayla genç şairlere örnek oldu. Bu hafta Usta’dan 10 söz Ahmed Arif

1-Canım benim, bilir misin? “Canım” dediğimde içimden canımın çıkıp sana doğru koştuğunu duyarım hep.Canım benim, bilir misin? “Canım” dediğimde içimden canımın çıkıp sana doğru koştuğunu duyarım hep.


2-Kaderimiz bir tuhafsa, ömrümüzü dolu bir kadeh gibi sindire sindire içemediysek, günahı boynumuza değil.


3-Leylim leylim ayvalar, nar olanda sen bana yar olanda. Belalı başımıza dünyalar dar olanda.


4-Kanun! Bu da bir maskaralık, bir dümen. Kanun yalnız biz fukaralar için var. O da cezalandırırken sade!


5-Vurun ulan, vurun, ben kolay ölmem. Ocakta küllenmiş közüm, karnımda sözüm var halden bilene


6-Bunlar, engerekler ve çıyanlardır, bunlar, aşımıza, ekmeğimize göz koyanlardır, tanı bunları, tanı da büyü. Bu, namustur künyemize kazınmış, bu da sabır, ağulardan süzülmüş. Sarıl bunlara sarıl da büyü.


7-Bir ben kaldım, ortasında kavganın, bir de karanfil yürekli çocuklar.


8-Ve nelere baskın gelmezdi ki, seni düşünmenin tadı.


9-Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim. Sensiz boğazımdan geçmiyor.


10-Leyla! Çaresizliğimden gayri hiç bir kabahatim yok benim.